PLATERKĄ ZOSTAJE SIĘ NA CAŁE ŻYCIE.


NAJSTARSZA ŚWIECKA SZKOŁA Z TRADYCJAMI DLA DZIEWCZĄT W WARSZAWIE. ZAŁOŻONA W 1883 ROKU PRZEZ HR.CECYLIĘ PLATER-ZYBERK(ÓWNĘ).

POZNAJ PRZEDWOJENNE PLATERKI I NAUCZYCIELI. TO DZIĘKI NIM SZKOŁA TRWA DO DZIŚ. ZAPRASZAMY DO WSPÓŁPRACY Z KLUBEM PLATEREK.
Podziel się informacjami na temat Platerek z Twojej rodziny: Klub Platerek platerki.absolwentki[at]gmail.com

7 lutego 2011

KRYSTYNA ZACHWATOWICZ WAJDA (ur.1930) – wybitna scenografka, żona Andrzeja Wajdy


"Krystyna Zachwatowicz urodziła się 16 maja 1930 r. w Warszawie. Jest wnuczką prof. Witolda Chodźki, lekarza, ministra zdrowia publicznego. Jej ojciec prof. Jan Zachwatowicz był znanym architektem i konserwatorem.  W czasie okupacji Zachwatowicz należała do Szarych Szeregów. Jako sanitariuszka i łączniczka harcerskiej poczty brała udział w Powstaniu Warszawskim.

W 1949 r. ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie. Początkowo studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, jednak w trakcie nauki przeniosła się do Krakowa na Uniwersytet Jagielloński. W 1952 r., po uzyskaniu dyplomu na UJ, dostała się do krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie od 1954 r. studiowała w pracowni scenografii prof. Karola Frycza. W 1958 r. obroniła się i zaangażowała do Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie.
Zachwatowicz przygotowywała scenografie do spektakli w teatrach całej Polski. W latach 1970-1999 była etatowym scenografem Starego Teatru, od 1964 r. projektowała w nim dekoracje do spektakli m.in. Jerzego Jarockiego i Konrada Swinarskiego - jego „Nie-Boskiej komedii” i „Snu nocy letniej”. Ostatnimi, jak dotąd, realizacjami artystki na scenie Starego Teatru były dekoracje do „Makbeta” w reżyserii Andrzeja Wajdy oraz do widowiska Krzysztofa Materny „W Piwnicy pod Baranami. Krakowskie kabarety XXwieku”. [..] Od 1958 r. do lat 70. związana jest z „Piwnicą pod Baranami”. Zagrała także w kilku filmach Andrzeja Wajdy - m.in. Hankę w „Człowieku z marmuru” i „Człowieku z żelaza”, Kazię w „Pannach z Wilka” i matkę Witka w „Kronice wypadków miłosnych”. Artystka projektowała także kostiumy do obrazów Wajdy, prywatnie swojego męża m.in.: „Wesela”, „Smugi cienia”, „Z biegiem lat, z biegiem dni”, nakręconej we Francji adaptacji „Biesów” Dostojewskiego i „Zemsty”. [..] Przez wiele lat aktorka zaangażowana była w działalność polityczną i społeczną. W czasie stanu wojennego działała w Prymasowskim Komitecie Pomocy Więźniom. Wraz z mężem założyła Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” w Krakowie."

1995 - Odznaczenie (Srebrny Medal "Cracoviae Merenti - Zasłużeni dla Krakowa"; wspólnie z Andrzejem Wajdą (26.04))
1999 - Odznaczenie (Krzyż Kawalerski Orderu Odrodenia Polski (23.08))

Źródła:
http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/113550
http://www.tvp.info/informacje/kultura/krystyna-zachwatowicz-konczy-80-lat/1805831
http://www.zwoje-scrolls.com/zwoje32/text13p.htm
http://pl.wikipedia.org/wiki/Krystyna_Zachwatowicz
Autor: o

LUCYNA WINNICKA (ur.1928) - aktorka, żona św.p Jerzego Kawalerowicza



"Lucyna Winnicka (ur. 14 lipca 1928 w Warszawie) - polska aktorka i dziennikarka.

Przed wojną uczennica szkoły im. Cecylii Plater-Zyberkówny w Warszawie, przy ul. Pięknej 24.
Absolwentka VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie. W 1950 ukończyła wydział prawa UW. W 1953 ukończyła studia na PWST w Warszawie. Do 1974 występowała na scenach Szczecina i Warszawy. W drugiej połowie lat 70. zakończyła karierę aktorską. Założyła Akademię Życia i prowadziła ją przez ponad 10 lat, ucząc medycyny niekonwencjonalnej, filozofii i medycyny Dalekiego Wschodu. Dziennikarka i publicystka m. in. "Przekroju".Wydała książkę "Podróż dookoła świętej krowy" oraz "W poczekalni nieba".
Z mężem, reżyserem Jerzym Kawalerowiczem (zm. 2007) ma córkę Agatę i syna Piotra.

Odznaczenia:
1975 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 30-lecia kinematografii w Polsce Ludowej)
Nagrody filmowe:
1966 - MATKA JOANNA OD ANIOŁÓW Panama (MFF) nagroda "Tribunascope"
1961 - MATKA JOANNA OD ANIOŁÓW Nagroda Francuskiej Akademii Filmowej Kryształowa Gwiazda
1959 - POCIĄG Wenecja (MFF) wyróżnienie aktorskie
1955 - POD GWIAZDĄ FRYGIJSKĄ Nagroda Państwowa wyróżnienie

Źródło:
http://pomponik.pl/wiadomosci/news/news/legenda-kina-w-domu-opieki,1248172,4234
http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/162063_1
Autor: o

ZOFIA SIKORSKA-LEŚNIOWSKA (1912-1943) - córka gen.Sikorskiego

(dwa kadry z filmu "Generał")

"por. Zofia Wanda Leśniowska (ur. 2 marca 1912, zm. prawdop. 4 lipca 1943) – córka generała Władysława Sikorskiego*, porucznik Wojska Polskiego.
Zofia Leśniowska była córką gen. Władysława Sikorskiego i Heleny Zubczewskiej, poślubionej przez generała w 1909 roku. 30 września 1936 r. w Parchaniu wyszła za mąż za porucznika Stanisława Leśniowskiego. Po wybuchu II wojny światowej 7 września 1939 r. ojciec zlecił jej organizację ruchu oporu. Jej mieszkanie w Warszawie przy ul. Górskiego było wykorzystywane w celach konspiracyjnych. W styczniu 1940 r. została wezwana przez kuriera do Francji. Odtąd towarzyszyła ojcu jako jego sekretarka, tłumacz i doradca. W Londynie była komendantką Pomocniczej Służby Kobiet (odznaczona Honorową Odznaką PCK). Uczestniczyła w katastrofie lotniczej na Gibraltarze 4 lipca 1943 roku. Jej ciała nigdy nie odnaleziono."

*"Władysław Eugeniusz Sikorski (ur. 20 maja 1881 w Tuszowie Narodowym, zm. 4 lipca 1943 na Gibraltarze) – polski wojskowy i polityk, generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych i premier Rządu na Uchodźstwie podczas II wojny światowej."

Źródła:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Zofia_Le%C5%9Bniowska
http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/60492:1/ 
http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/72835/h:75/
http://sikorskich.republika.pl/najblizsi.html
http://home.comcast.net/~troygoss/sikogenbk.html
http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/26714/44d3c0db7aed0dd69bfaecba74174a09/
http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/14839/ca781892ba6e8c43dc296a7bbdfdea7e/
http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/126308/ca781892ba6e8c43dc296a7bbdfdea7e/
http://general.tvn.pl/ "FILM GENERAŁ.ZAMACH NA GIBRALTARZE."
Autor: o

WANDA TELAKOWSKA (1905-1985) - artystka, twórczyni polskiej szkoły wzornictwa, znana i ceniona na świecie


"Wanda Telakowska (ur. 20 kwietnia 1905 w Sosnowcu, zm. 15 stycznia 1985 w Warszawie – polski artysta plastyk, organizator polskiego wzornictwa przemysłowego.
W warszawskim gimnazjum im. Cecylii Plater-Zyberkówny uczyła się m.in. pod kierunkiem Stanisława Noakowskiego. Po maturze 1923 rozpoczęła studia malarstwa i grafiki w Szkole Sztuk Plastycznych, m.in. u prof. Edmunda Bartłomiejczyka. Studia ukończyła w roku 1931. W roku 1935 roku otrzymała złoty medal na konkursie we Florencji, w roku 1937 złoty medal na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.
Była zaprzyjaźniona z pisarzami: Jarosławem Iwaszkiewiczem, Antonim Słonimskim i Ireną Krzywicką.
W okresie okupacji Wanda Telakowska pracowała jako nauczyciel liternictwa i technik reklamy w liceum handlowym im. Roeslerów. W pierwszych latach powojennych wraz z Marią Skoczylas-Leszczyńską organizowała Biuro Nadzoru Estetyki Produkcji, z którego powstał w październiku 1950 Instytut Wzornictwa Przemysłowego z siedzibą w Warszawie przy ul. Świętojerskiej 3/5. 1 października 1968 została zmuszona do opuszczenia stanowiska dyrektora Instytutu Wzornictwa Przemysłowego. Pozostała w Instytucie na stanowisku kierownika zespołów projektowych.
W ostatnich latach życia utraciła wzrok. Swoje zbiory przekazała Muzeum Narodowemu w Warszawie."

Twórczyni polskiej szkoły wzornictwa -  Instytutu Wzornictwa Przemysłowego – najbardziej zasłużona artystka i pedagog, która do sztuki i rzemiosła wprowadzała motywy ludowe i realizowała je w projektach przemysłowych.  Znana i wysoko ceniona w Europie i w USA.

Autor: o

TERESA BOGUSŁAWSKA (1929-1945) - poetka, córka poety. Nazywana „Najmłodszą poetką walczącej Warszawy”.


"Teresa Bogusławska (ur. 13 lipca 1929 w Warszawie, zm. 1 lutego 1945) – polska poetka. Córka Antoniego Bogusławskiego.*
Podczas okupacji hitlerowskiej uczyła się na tajnych kompletach w warszawskim Gimnazjum im. Cecylii Plater-Zybek. W 1941 wstąpiła do konspiracji – należała do 6. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej Szarych Szeregów. Została aresztowana 23 lutego 1944 przez gestapo, osadzona w więzieniu na Pawiaku i tam torturowana na przesłuchaniach. Zwolniona 14 marca, chora na gruźlicę. Do lipca leczyła się w otwockim sanatorium. Wkrótce chciała wrócić do Warszawy.
Podczas powstania warszawskiego szyła mundury i opaski powstańcze. Tworzyła także ryngrafy z wizerunkiem Matki Boskiej. Po kapitulacji powstania przebywała w szpitalu, później znalazła się w Zakopanem. Zmarła na gruźlicze zapalenie opon mózgowych. Miała 16 lat.
W 1946 ukazał się tomik jej poezji pt. Mogiłom i cieniom. W 1979 Józef Szypka opracował antologię Wołanie z nocy. Wiersze najmłodszej poetki warszawskiej czasu wojny. (...)"
 *"Antoni Jan Bogusławski (ur. 28 listopada 1889 w Warszawie, zm. 31 sierpnia 1956 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, polski poeta, pisarz, tłumacz. Także autor książek dla dzieci. Ojciec Teresy Bogusławskiej i Andrzeja Bogusławskiego."

Źródło:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Teresa_Bogus%C5%82awska
http://requiem1944.bloog.pl/foto,11051832,gal,658628,index.html?ticaid=6bbb3
http://skh.republika.pl/_o_teresie_boguslawskiej.html  -> Konkurs imienia
http://www.kolumbowie.pl.tl/Przedstawiciele.htm 
http://ognistykrag.blog.onet.pl/1,CT56459,index.html -> Drużyna Harcerska imienia
http://www.aan.gov.pl/index_pl.php?action=19 
Autor: o

KAZIMIERA IŁŁAKOWICZÓWNA (1892-1983) - poetka



"Kazimiera "Iłła" Iłłakowiczówna, (ur. 6 sierpnia 1892 w Wilnie, zm. 16 lutego 1983 w Poznaniu) – polska poetka, prozaik, dramaturg i tłumaczka.
Była nieślubną córką Barbary Iłłakowiczówny i Klemensa Zana (syna Tomasza Zana "Promienistego", bliskiego przyjaciela Adama Mickiewicza). Została wcześnie osierocona i wychowywała się u krewnych, przygarnęła ja Zofia Buyno z Zyberk-Platerów, która stała się swego rodzaju przybraną matką poetki."

"Jej edukację znaczyły kolejne znakomicie zaliczone semestry, kursy i uczelnie – gimnazjum w Dźwińsku, matura w Petersburgu, słynna pensja Cecylii Platterówny w Warszawie, Oksford, Fryburg, Genewa i Londyn. (...)"

"Należała do najwybitniejszych postaci życia literackiego Warszawy w dwudziestoleciu międzywojennym. Wyrazista osobowość, żywa inteligencja, siła woli, elegancja, także pewna kapryśność i nieprzewidywalność w kontaktach z ludźmi czyniły z niej osobę fascynującą towarzysko, chociaż trudną. We wczesnej młodości fascynował ją ruch feministyczny, żywy już w okresie modernizmu. Zawsze jednak, głęboko wierząca, czuła silną więź z duchowością chrześcijańską. Iłła (jak nazywali ją bliscy) miała rozległy krąg przyjaciół, wśród których byli Witkacy, Julian Tuwim (po jego śmierci poświęciła mu wzruszające wspomnienie Pozgonne Tuwimowi), Maria Dąbrowska (porównująca ją w swym Dzienniku do hiszpańskiej mistyczki św. Teresy z Avila). Po wojnie, pozbawiona pracy etatowej (łudziła się, że w nowym systemie politycznym odzyska jednak posadę w MSZ), osiadła w Poznaniu, zajmując się przekładami literatury europejskiej (Goethe, Tołstoj) i nauczaniem języka angielskiego oraz śledząc bacznie życie polityczne (po wypadkach poznańskich w czerwcu 1956 r., kiedy w krwawych starciach ginęli demonstrujący robotnicy, napisała przejmujący wiersz Rozstrzelano moje serce w Poznaniu). W ostatnich latach życia, po nieudanej operacji jaskry, była ociemniała, znosząc swój stan z wielkim hartem ducha."

Źródło:
Autor: o

6 lutego 2011

BARBARA NAZDROWICZÓWNA (1929-1944) - ps."Wiewiórka" - harcerka poległa w Powstaniu Warszawskim, patronka drużyn harcerskich

"Barbara Marta Nazdrowiczówna - urodziła się 28.07.1929 r. w Łodzi. Jej rodzice (Helena i Marian) byli właścicielami sklepu myśliwskiego, znajdującego się na parterze domu, w którym mieszkała przy ul. Piotrkowskiej 11. Kiedy miała 7 lat, zaczęła uczęszczać do prywatnej Szkoły Powszechnej i Gimnazjum Heleny Miklaszewskiej (była to jedna z najlepszych szkół w Łodzi). W roku 1937 wstąpiła do XX Łódzkiej Drużyny Harcerek im. Jadwigi Tejszerskiej, gdzie w roku 1939 zdobyła stopień pionierki. Basia była bardzo zdolna, ambitna, interesowała się historią i matematyką, miała własną bonę, z którą rozmawiała wyłącznie po francusku. Była dziewczynką drobną, niewysoką o rudoblond, zaplatanych w warkocze włosach. Nazywano ją ,,Wiewiórka", ,,Piegowate Jajo", ,,Na Zdrowie". We wrześniu 1939 r. ojciec Basi całą broń ze swojego sklepu przekazał polskiemu wojsku, w związku z tym rodzina musiała uciekać z Łodzi. Po kilkuletniej tułaczce zamieszkali na początku roku 1944 w Warszawie w domu przu ul. Lwowskiej 1. Tu Basia uczęszczała do Szkoły Cecylii Plater-Zyberkówny, w której wstąpiła do VI Warszawskiej Drużyny Harcerek im. Królowej Jadwigi. Razem z koleżankami przygotowywała paczki z żywnością i ubraniami dla więźniów i rodzin poległych oficerów i żołnierzy. W Powstaniu Warszawskim Basia zgłosiła sie do Batalionu Odwet II Obwód V Rejon 3 Odcinek Golski, który broniła barykady tuż przy jej domu, niedaleko Politechniki. Poległa od odłamka, w bramie domu przy ul. Noakowskiego 4, w dniu 19.09.1944 r. Tego dnia zginęła pod gruzami domu większość jej batalionu. Została pochowana na Polu Mokotowskim. Po wojnie rodzice Basi wrócili do Łodzi i szczątki Basi pochowali na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej. Niedługo potem wystawili jej wspaniały grób-pomnik, który stał się symbolem dla kilku pokoleń łodzian. Był to jedyny grób w Łodzi, jedyne publiczne miejsce, w którym umieszczono napis ,,Powstanie Warszawskie". W związku z tym przez kilkadziesiąt lat łodzianie tu właśnie w dniu 1 listopada zapalali znicze jako symbol pamięci żołnierzy Powstania Warszawskiego."

Drużyny imienia:
29 Łódzka Drużyna Harcerek ,,Gniazdo" (ZHP) oraz 59 Łódzka Drużyna Harcerek RODZINA im. Barbary Marty Nazdrowiczówny (ZHR).

Źródło:
http://zhr59ldh.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?205391
Autor: o

EWA (MARIA) FISZER - IVENS (1926-2000) - poetka, tłumaczka

"Ewa Fiszer (ur. 20 grudnia 1926 r. w Warszawie - zm. w 2000 r.) - polska poetka oraz tłumaczka literatury anglojęzycznej i (w latach 70. i 80.) francuskiej.
Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1944 była łączniczką AK w powstaniu warszawskim. Debiutowała w 1946 r. na łamach dwutygodnika "Życie Literackie" (Poznań) jako poetka. W latach 1950-1951 była członkiem redakcji tygodnika "Nowa Kultura"."

Źródło:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Ewa_Fiszer
http://sppwarszawa.pl/czonkowie-stowarzyszenia/74.html?task=view
Autor: o

5 lutego 2011

ALEKSANDRA OLĘDZKA-FRYBESOWA ur. 1923 - poetka, eseistka, tłumaczka

"Aleksandra Olędzka-Frybesowa (ur. 25 listopada 1923 w Kawęczynie koło Łukowa) - polska poetka, eseistka oraz tłumaczka literatury francuskiej.
Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała jako poetka w 1947 roku na łamach dwutygodnika "Warszawa". W latach była redaktorką Polskiego Radia oraz długoletnią redaktorką Państwowego Instytutu Wydawniczego. W latach 1965-1970 przebywała we Francji. Była też redaktorką miesięcznika "Literatura na Świecie". W 1992 otrzymała Nagrodę Fundacji im. Kościelskich."

Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksandra_Ol%C4%99dzka-Frybesowa

Przykładowe utwory:
Autor: o

2 lutego 2011

CECYLIA PLATER-ZYBERKÓWNA (1853-1920) - ZAŁOŻYCIELKA PLATEREK, działaczka społeczna, pedagog, publicystla



"Cecylia Plater-Zyberk herbu Plater (ur. 1853 w Passach, zm. 6 stycznia 1920 w Warszawie) – działaczka społeczna, pedagog i publicystka, założycielka szkół i towarzystw społecznych.
Cecylia Plater-Zyberkówna była córką hrabiego Kazimierza Plater-Zyberka oraz Ludwiki z Borewiczów. Początkowo kształciła się w domu rodzinnym w majątku Schlossberg w Kurlandii, następnie w szkole Sióstr Sacré Cœur w Poznaniu. W latach 1879-1880 wyjechała do Paryża, gdzie uczęszczała do szkoły rzemiosł. Po powrocie do kraju osiadła w Warszawie, gdzie zdobyła tytuł mistrzowski w cechu krawieckim. W 1880 roku wstąpiła do bezhabitowego zgromadzenia sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego (przyjmując imię Maria od Stóp Chrystusowych) i przez kilka lat pełniła obowiązki przełożonej warszawskiego domu tego zgromadzenia.

W 1883 roku Cecylia Plater-Zyberk założyła szkołę rękodzielniczą dla dziewcząt. Powstałe przy niej (w 1886 roku) gimnazjum żeńskie przekształciło się z czasem (1917) w pełnoprawną szkołę średnią, reaktywowaną w 1993 roku jako Liceum Ogólnokształcące im. Cecylii Plater-Zyberkówny.

Drugą ze szkół założonych przez Cecylię Plater-Zyberkównę była (w 1891 roku) szkoła gospodarstwa wiejskiego w Chyliczkach, działająca początkowo pod nazwą Zakładu Gospodarczego w Chyliczkach, później przekształcona w Szkołę Żeńską Gospodarstwa Wiejskiego, a następnie w Liceum Gospodarstwa Wiejskiego w Chyliczkach. Szkoła ta istnieje do dziś, jako Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Cecylii Plater-Zyberkówny w Piasecznie. Cecylia Plater-Zyberk organizowała ponadto liczne kursy zawodowe, między innymi z zakresu pedagogiki i księgowości.
Wraz z Kazimierą Proczek Cecylia Plater-Zyberk założyła w 1904 roku Katolicki Związek Kobiet Polskich, którego przez dwa lata była prezeską. Była także współzałożycielką Stowarzyszenia Ziemianek oraz, wraz z ks. Jerzym Matulewiczem (późniejszym biskupem i błogosławionym), Towarzystwa Przyjaciół Młodzieży, działającego wśród młodzieży męskiej. Angażowała się też w działalność charytatywną, głównie nastawioną na pomoc dzieciom i młodzieży.
Działalność publicystyczna Cecylii Plater-Zyberk koncentrowała się na tematyce religijnej i społecznej (łącznie z pozycją kobiet w społeczeństwie) oraz pedagogicznej. Uważa się ją za przedstawicielkę katolicyzmu otwartego, prekursorkę ruchów inteligencji katolickiej. Była autorką około 35 książek i broszur oraz licznych artykułów, na ogół pisanych pod pseudonimami i kryptonimami (C. P. Z., X. Bogusław, Przyjaciółka Młodzieży, Świerszcz, Wrzos).
Cecylia Plater-Zyberk została pochowana w grobie rodzinnym na Powązkach.
 Bibliografia
Tadeusz Górski, Cecylia Plater-Zyberk, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXVI"

Źródło:http://pl.wikipedia.org/wiki/Cecylia_Plater-Zyberk
Autor: o
Subskrybuj: Posty (Atom)